نامه پنجاه و نهم

سلام عزیز دل مامان

سلام عزیزی که هر ماه اومدنت رو انتظار میکشم و نگاه منتظر بابات رو هر روز مرور میکنم

سلام عزیزم

قبل از گریه ...... قبل از غصه ......... خدا رو شکر میکنم واسه داشتن امید به بودنت ........ که اگه دکترا قطع امید میکردن ازم چجوری میخواستم غصه اش رو تحمل کنم

نمیفهمم چمه که اینجوری میبارم ............ فکر کنم دانشجوها خودشون فهمیدن که نمیان ......... دوست ندارم خاطره صورت همیشه خندون من تار بشه   (مثل چشام)

گفتم برام دعا کنن ............ مستجاب میشه .............. میدونم

برای صبر بابات ................ صبر خودم

استقامتمون نشکنه و نشیم ناشکر درگاهش

منتظر 25 اردبیهشت میمونم واسه اومدنت 

*************************************************

دیرتر نوشت:  دلم میخواد یه عالمه بنویسم  تا خالی شم ......... ولی کلماتم و حرفام گم میشن